boot-1

(Door Olav Heijt)

In het rennerspark zie ik Mark Boot al staan. Ik wil hem vlak voor de race niet te veel belasten met mijn interesse dus vraag snel wat hij van de ‘nieuwe’ baan vindt. ‘Ik vind het helemaal niks’, zegt hij met een serieus gezicht. Even denk ik dat hij een grapje maakt, maar dat doet Mark niet. Niet nu. ‘Grasbaanracen is echt niks voor mij. Kijk maar naar mijn trainingstijd’.

Ondanks het voor hem tegenvallende resultaat in de training staat hij toch ruim op de eerste rij aan het hek. Ook aan zijn start, welke normaal gezien van het formaat ‘holeshot’ zijn, te zien was Mark er zelf erg onzeker over. Glad door het vele gras en ook nog eens doordat ze net voor de manche bovenop nog even hadden gesproeid. Niet lekker in zijn vel en ritme sloot Mark de eerste manche af op een voor hem zeer teleurstellende 6e plaats.

Zijn tweede start was ook niet geweldig maar hier kwam hij wel beter in zijn ritme. Achteraf baalde Mark er van dat hij niet de snelheid kon tonen van de laatste paar wedstrijden. Graag had hij met ‘de groten’ meegestreden, maar dat zat er vandaag niet echt in. Mark vindt het prachtig de strijd aan te gaan met de dikke 450’s, maar de grootste strijd die hij nu leverde was die met zichzelf.
Pas in de derde manche kwam de snelle Zeeuw in zijn element. Hij voelde zich, ondanks het vele stof, meer een met de baan en kon deze laatste BK wedstrijd heel netjes afsluiten met een dik verdiende tweede plaats.

Met deze prachtige dag sluit Mark zijn BK seizoen af met een schitterende tweede plaats bij de inters MX2 en zelfs een kampioenschap van de Challengers Cup Inters MX2 van België.
Mark kan terugkijken op een geweldig seizoen waarin hij grote stappen voorwaarts maakte. ‘Ik bedank graag mijn ouders en vriendin Yvette voor de megatrouwe steun, MC Mikkola voor eigenlijk alles en mijn geweldige (soms wat rare) teamgenoten’. Mark lacht hard. Zij zullen het hopelijk wel begrijpen. Ik ben tenslotte de schrijver maar…

(Foto’s met dank aan Jo Nijs en CC pics)