Ik herken hem eerst niet. Spijkerbroek, cap en ondanks zijn professie baggert hij rond op halve werklaarzen. Gespannen loopt hij heen en weer vantussen de dubbele afzetting naar zijn vrouw en terug. Adrenaline giert zichtbaar door zijn lichaam. Hij weet het nog van ooit. Toen reed hij zelf. Nu zit zijn zoon Ijen aan het stuur met zijn maatje Noah Kuijpers in de bak. Dat blijkt nog veel erger te zijn. Hangend over het lint kan hij de mannen bijna aanraken. ‘Niet knuffelen verdomme, gasgeven’. De mannen zwoegen. Ze doen hun best en dat weet hij. Dat strijden zit er wel in. Gerton ziet alles en wel in het juiste perspectief. ‘Ze zijn nog zo jong. Hebben nog niet kunnen ervaren wat echt afzien is’. Als vader en manager probeert hij de wedstrijden achteraf te analyseren. ‘De eerste manche reden ze geweldig. In de tweede lieten ze voor mijn gevoel de koppen iets te snel hangen’. Hij vermoedt dat het met de voeding te maken heeft. ‘Zo leer je iedere keer weer wat’, lacht hij. Als je naar een bepaald niveau wil moet je er veel voor doen en zeker zoveel laten. ‘Het kost allemaal een hoop geld, dus zullen ze er alles voor over moeten hebben dit te kunnen blijven doen’. Harde en duidelijke taal, maar zo is het wel. Als de vlag is gevallen neemt hij nog wat zaken door met zijn vrouw en loopt de ‘schoenenreus’ in ferme pas naar het rennerskwartier. Gerton Kops. Opvolging in aantocht…

(Foto: More Heijt MHMXpics.nl )