Ze staan er altijd. De geliefden achter en naast de toppers. Op welk niveau dan ook, er is altijd de broodnodige steun. Fysiek of mentaal, ze zijn er gewoon. Het is een keuze die je maakt als blijkt dat het talent van je partner hoog boven het middelmatige blijkt te liggen. In een serie van 6 belicht ik enkele partners van ‘crossers op niveau.’

Yentl Haazen (Strijbos) en Sabrina Chittaro (Nagl).

Dikke vriendinnen zijn  het. ‘Vrijwel meteen was er een klik’, aldus Yentl. ‘Je voelt snel dat er veel dingen overeenkomen. Het maffe is dat onze mannen ook vrijwel gelijke karakters hebben. Dat maakt het fijn en erg gemakkelijk om met elkaar op te trekken. De van oorsprong Duitse Sabrina leerde Max (Nagl) al op jeugdige leeftijd kennen. Liefde op het eerste gezicht, net als bij Yentl en Kevin.

Een eigen zaak

Ze leven zo’n beetje hetzelfde leven. In dienst van ‘s mans carriere. ‘Ik weet het, het komt slaafs over maar zo voel ik het niet en is het niet.’ Je moet het zien als een eigen zaak die je met z’n tweeën runt. Buiten dat het ooit bij de mannen als hobby startte is het wel ‘gewoon’ hun werk. Alleen in 100 procent goede doen kun je een maximale topprestatie neerzetten. Als rijder en als team. Natuurlijk is het niet altijd eenvoudig. Als ze in een wedstrijdweekend geconcentreerd rondlopen is het niet handig een prive probleem met een eventuele bijbehorende discussie op de campertafel te gooien. ‘Not done’ dus. In een ‘normale’ relatie klap je het er gelijk uit maar dat gaat niet. Ze wisten dat ze een niet alledaags leven tegemoet zouden gaan, maar de liefde voor elkaar maakt dat onzichtbaar. De dames waren allebei nog erg jong toen ze voor dit leven ‘tekenden’ maar hadden ook al wel hun portie stappen en uitgaan gehad. Twee tot drie keer per week de kroeg in tot de kleine uurtjes met vrienden en vriendinnen. ‘Nee, dat mis ik niet,’ aldus Yentl.  Zeker gaan we nog wel een eens op stap maar dat gaat nu wel heel anders. Sabrina was al wel een beetje ‘crossminded’ voordat ze Max leerde kennen. Haar jongere broer reed bij Max op een redelijk niveau ADAC wedstrijden in ‘hun eigen’ Duitsland. Het was daar waar de vlam oversloeg. Samen met zijn Sabrina is hij groot geworden.

Zoeken naar een baan?

Sabrina was nog zo jong dat ze niet eens de kans kreeg na te denken over haar eigen toekomst. Carriere misschien wel. ‘Ik wilde toen al niets liever dan moeder worden.’ Dat was haar grote droom die onlangs uit mocht komen. ‘Mason’ heet hun grote aanwinst. Net als Yentl deed ik ‘detailhandel’ omdat je daar altijd wel ergens mee terecht kunt. Een speciale richting had ik toen nog niet gekozen. Verkoop is verkoop tenslotte. Zoeken naar een baan? Nee, zover kwam het nooit.

 

 

 

‘Alles is nog mogelijk’

Ook Yentl rondde haar opleiding netjes af. ‘Als ik niet met Kevin samen was gekomen had ik nu wel een kledingwinkel gehad denk ik. Da’s wel mijn passie. Het lijkt me ook geweldig passende creaties uit te zoeken voor iemand. Combineren en zo. ‘De mannen zullen niet op dit niveau rijden tot ze 40 zijn’, lacht ze,  ‘dus alles is nog mogelijk.’ Ook zij zou zich graag in het moederschap storten. ‘Daar hebben we het zeker al over gehad,’ zegt ze omhoogkijkend en ziet het al helemaal voor zich. ‘Onze tijd komt wel’

‘Eigen wereld’

Niet alle teams werken op dezelfde wijze. In het team van Max hoeft Sabrina qua eten niets te verzorgen. ‘Dat zit in het pakket,’lacht ze in heel behoorlijk Nederlands. Wel zorgt ze voor alle andere dingen. De kleding, helm, laarzen en brillen liggen en staan klaar voor gebruik. Steun in de verbale zin heeft Max niet vaak nodig. In zijn ‘eigen wereld’ heeft hij vooral en alleen behoefte aan zichzelf en de ‘teamgenoten.’

‘Lekker rustig, net als thuis’

Ook Yentl weet precies wat klaar moet liggen en op welke momenten. Laatst wilde Kevin een snelle stop maken om van bril te wisselen. Hij twijfelde en wachtte nog eens twee ronden alvorens er uit te komen. ‘Hij was bang dat ik er niet zou staan met zijn bril.’ Na de wedstrijd zei hij dat het stom was. ‘Je staat er altijd,’gaf hij toe. In het Suzuki kamp eten wel ze apart. Yentl kookt altijd voor zichzelf en Kevin. Ze vindt het niet erg, integendeel. ‘We eten dan lekker samen en kletsen nog wat.’ Kevin is van nature al geen druk mannetje dus die momenten zijn erg relaxed voor beiden. ‘Lekker rustig, net als thuis.’

Beide dames zijn erg tevreden met hun huidige leven. Genieten van elk moment en vaak misschien nog wel intenser dan menig ander. Ze hebben zin in het komende WK. Dat Villopoto komt vinden ze prachtig. Het wordt alleen maar een mooiere strijd op deze manier. ‘Onze mannen zijn toch al kampioen. Altijd al geweest en voor de rest van de tijd.’

Mooie woorden om afscheid te nemen. Bedankt voor jullie tijd dames, en veel geluk!