Wat kan het leven soms raar lopen. Raar en zeker erg onverwacht. Zo beëindig je een actieve carrière en kies je voor een ‘normaal’ en huiselijk leven en zo rij je ineens beter dan ooit tevoren en sta je oog in oog met de absolute wereldtop. Het overkwam Nicky van Wordragen. De zin kwam terug. Ook zat Nicky veel beter in haar vel dan de jaren ervoor. De rust overmande haar waardoor de druk die ze zichzelf al die jaren opgelegd had totaal verdween.
Slopend
Indonesië gaf de aftrap van het zes wedstrijden tellende wereldkampioenschap voor vrouwen. Al een week voor de wedstrijd arriveerde het team op locatie om alvast te wennen aan de luchtvochtigheid en temperatuur. Met op dat moment enkel wat verdwaalde zandbergen leek het in de verste verten nog niet op een volwaardig GP-circuit. Donderdags werden de motoren geleverd die de volgende dag netjes in de originele staat aangeboden konden worden voor de officiële keuring. Door de slechte weersomstandigheden en de staat waarin de baan verkeerde werd het programma meerdere keren aangepast. De vrije training werd omgedoopt tot tijdtraining om de baan en de motoren te sparen. Nicky hield het na drie rondjes voor gezien en sloot deze sessie af op een nette 5e plaats. De omstandigheden waren slopend voor het materiaal en door de aanhoudende regen kwam daar ook geen verbetering in.
Slim en constant
De grote crash bij de start van de eerste manche kon Nicky gelukkig net ontwijken waardoor ze op plaats 5 aan de wedstrijd kon beginnen. Dat Nicky zich thuis voelde op de modderige baan bleek al snel. Vlot wist ze plaats 4 te bemachtigen en liep ze in op de voor haar rijdende Lancelot. Laatstgenoemde crashte waarna haar motor het opgaf. Dat resulteerde voor Nicky in een 3e positie. Wat later pakte Fontanesi een verkeerd spoor en kwam vast te zitten in de zuigende brij. Hierdoor schoof Nicky automatisch door naar plaats 2. Samen met de op kop rijdende Nancy van de Ven zat Nicky nog in dezelfde ronde. Door slim en constant rijden kon ze deze eerste manche op een verdiende 2e plaats afsluiten. ‘Het is natuurlijk bijna een droom om je kampioenschap te beginnen met zo’n prachtige klassering’, aldus een zwaar vermoeide maar zielsgelukkige Nicky.
Flinke klapper
Met de start van de tweede manche zat ze er redelijk bij. In de middenmoot worstelde ze zicht door de eerste bochten waarna ze al snel de 5e positie in handen had. Het rijden ging als vanzelf. Ik voelde me goed en wist de juiste sporen te kiezen. Ze wist Nancy van de Ven te passeren voor positie 4 waarna ze in begon te lopen op Lancelot. Na enkele ronde kwam de regen weer met bakken uit de hemel. Een achterblijver voor me worstelde met een spoor waardoor ik in moest houden en van spoor moest wisselen. Door deze vertraging wist de constant rijdende Nancy terug te passeren. Door de heftige regenval werden de onderkanten van de bulten zacht en de toppen redelijk hard, waardoor ik er in de lucht voorover afsloeg. Een flinke klapper die haar Yamaha maar ter ternauwernood doorstond. Met een kromme voorkant, het stuur scheef in de rubbers en een weg gebogen voorrem leken de laatste 4 ronden meer op survival dan een motorcross wedstrijd. Ondanks dat wist ze zich toch nog op een 5e plaats af te laten vlaggen, waardoor ze in de totaal uitslag keurig 3e werd. Nancy van de Ven bleek na de prijsuitreiking gediskwalificeerd met als reden “cutting course” afsnijden van de baan. Al met al kreeg Nicky door deze uitsluiting automatisch de tweede plaats in haar schoot geworpen met maar 1 puntje verschil op winnares Courtney Duncan. Met een tevreden gevoel kijkt het team nu terug op dit natte avontuur. Boven verwachting maar zeker dik verdiend.
Top vijf
Nicky barst van het zelfvertrouwen en dat is weleens anders geweest. ‘Herboren is een raar woord, maar het lijkt er wel een beetje op. Ik heb het idee dat ik nooit zo goed in mijn vel heb gezeten als nu. En dat na een bevalling’. Nicky lacht en straalt rust uit. In haar ogen is te zien dat ze vele malen meer geniet van haar sport dan enkele jaren geleden. ‘Toen ging het zeker niet slecht, maar het kostte me wel 10 x zoveel moeite’. Ze heeft veel zin in de volgend ronde. Ik heb heus niet de illusie ‘even’ wereldkampioen te worden of elke ronde op het podium te staan, maar ik heb mezelf wel het doel gesteld een plaatsje in de top vijf te bemachtigen. ‘Ik weet dat het mogelijk is, maar niet alleen snelheid speelt een rol’. ‘Kijk maar naar de problemen van Nancy, maar ook Livia en Kiara in deze eerste ronde. In een cyclus van slechts 6 wedstrijden is elk fout je een dure.’ 16 april treden de dames aan in het Italiaanse Pietramurata, met hopelijk een lekker zonnetje aan de hemel.