In de nadagen van hun carrière stroopten ze als ‘verziekte veteranen’ de Nederlandse crossbanen af. Mari en Rini de Mol, vergezeld door Mari’s vrouw Ellie, dochter Mariëlle en Rini’s zoon Mark. In een treintje van cross naar cross, samen met de families Reijnders en Coldenhoff.

[logo-carousel id=banners-2]

Verliefd was ze er op

Zoals het vaak gaat sleepten zij ook de hele familie mee. Een manier van leven die voor velen ongewoon lijkt. Als drager van het niet uit te bannen virus weet je gewoon niet beter. Mariëlle moest mee, maar had het als 4 jarige peuter reuze naar haar zin. Eenmaal op de wedstrijd was er altijd wel iemand met een mini bike waar ze op konden ravotten. Dat gaat altijd goed tot het vervelend wordt voor de degene die het motortje bezit. Er werden schansjes gebouwd en vervolgens kapot gesprongen. Dat was het moment dat vader besloot een prachtige Italjet aan te schaffen. Verliefd was ze er op. Vader besefte heel goed dat dit een begin was van iets wat nauwelijks nog te stoppen is. Na een jaartje haar Italjet mishandeld te hebben kwam er een hagelnieuwe Kawasaki. In de wedstrijden deed ze lekker mee en hoe meer Mariëlle het serieus begon te nemen, des te meer dacht vader Mari aan stoppen. Goed is ook een keer goed. Mari ging zijn kleine heldin begeleiden en dat groeide langzaam maar zeker naar een mooie carrière.

Nederlands kampioen

Mariëlle schopte het zo ver dat ze in 2011 een vol seizoen als prof heeft geleefd en gereden. ‘Ik wilde gewoon graag weten waar ik uit zou komen als ik er helemaal voor zou gaan. Een heel jaar alleen maar cross’. Dit avontuur resulteerde in een prachtige 6e plaats in het wereldkampioenschap. Aangezien Mariëlle nog volop studeerde en zelf nagenoeg geen inkomen had, hing ze voor een groot deel af van de gunsten der sponsoren. ‘Als je de motoren en accessoires hebt kunnen regelen, is het voor de rest wel haalbaar’. Natuurlijk kost zo’n seizoen dan nog steeds een bak met geld, maar het is een kwestie van prioriteiten stellen. Mariëlle reed nog een paar seizoenen door en werd in 2013 nogmaals Nederlands kampioen bij de MON dames. Haar laatste jaar.
Ze rondde met glans haar studie HBO sport management af en ging aan de slag als zwem, fitness en cross instructrice. Stiekem droomde ze van een eigen sportcentrum, maar nadat ze eenmaal een tijd in die hoedanigheid had gewerkt stelde ze haar plannen bij. Ze werkte een volle week voor een baas en gaf daarnaast MX training, voedingsadvies en fitness instructies. Dat werd nogal veel waardoor ze het niet veel later over een heel andere boeg gooide. Nu is ze, totaal niet cross gerelateerd, werkzaam als accountant bij een bedrijf in Bladel. Als ZZP’r deed ik mijn eigen boekhouding en merkte dat ik ‘dat saaie werk’ eigenlijk heel leuk vond. Ik heb hier dus helemaal geen opleiding voor gevolgd, maar dat was totaal geen probleem. Ze hadden meer oog voor de manier van werken en de omgang met cliënten’. ‘De rest leren we je wel’, hadden ze gezegd.

[logo-carousel id=banners-2]

handboek

Naast dit dienstverband is ze gaan werken voor de KNMV. Na het behalen van een opleidings certificaat staat ze de grootste motorsportbond van Nederland nu bij in het opleiden van motorcross instructeurs. Het inmiddels bekende MT-2 en 3 certificaat. In haar spaarzame vrije tijd werkt ze ook nog aan een boek. ‘Aangezien ik heel goed weet wat goede en gepaste voeding doet met een lichaam dat moet presteren, is die stap niet zo groot en moeilijk. Het is allemaal heel logisch, maar de meesten hebben geen flauw idee en dat is ook niet vreemd’. Het wordt een bundeling van advies in voeding en beweging. Informatie veelal vergaard uit eigen ervaringen. Dit in combinatie met haar geschoolde kennis maakt het tot een waardevol handboek voor de beginnende rijders en degenen die in de groei zitten. ‘De profs hebben mij niet nodig’, lacht ze. ‘Je kunt zoveel goeds doen in preventieve zin, waardoor je lang en gezond van deze mooie sport kunt genieten’.
Mariëlle heeft een website welke cumulatief wordt aangevuld. Maandelijks verschijnen er nieuwe artikelen over alles wat met de cross te maken heeft. Eigenlijk is het een must voor iedereen die crosst of ermee wil beginnen. ‘Het is een adrenaline verhogende sport, waarbij het erg belangrijk is de juiste stoffen weer aan te vullen tot een verantwoorde basis. Alleen al het beseffen van de stoffen die je verbruikt en hoe je die het beste weer tijdig aanvult, zal de prestaties al verhogen. Je kunt je lichaam vergelijken met de werking van je motor. Als je jezelf net zo verzorgt als je motor, kom je tot het hoogst haalbare resultaat’. Simpele woorden, maar o zo waar.

Het verwonderde me eigenlijk dat je na zo’n mooie carrière zomaar ineens je handschoenen in een hoek kunt gooien. In dat stukje klinkt ze ook nog een beetje onzeker. ‘Ik heb mijn motor nog wel staan en moet eerlijk zeggen dat ik zo nu en dan wel de kriebels krijg. Dan ga ik er even opzitten en droom even weg naar een paar jaar geleden. Ik zeg nooit ‘nooit’, maar er zomaar opstappen zou ik nooit doen. Juist dan zou mijn advies om verantwoord met je sport om te gaan waardeloos worden…’