Je hebt fans en fans. Sommigen genieten lekker rustig aan het lint. Anderen gaan los met bier en hamburgers. Ik heb fietsen gezien van het MX1 drinking team en kinderen met pomptoeters en spandoeken. Trouwe volgers met de alom bekende ‘Volkel Jonguh’ vlag, maar ook oude mannetjes met vergeelde petjes en jassen. Merchandise uit de tijd dat het allemaal nog zo mooi was. Toen ze nog niet reden voor het geld en dagen onderweg waren met een simpel aanhangertje. Sinds een paar jaar is er een nieuw fenomeen. De gestripte kettingzaag. In mijn ronde langs het parcours in Markelo stuitte ik op een viertal uitgelaten Boekelse jongemannen. Gewapend met een hoop goeie zin, 3 ‘zagen’ en de man een fles of 2 Juup. Net voor de kopmannen in het zicht komen start er eentje zijn ‘wapen.’ Draait hem rustig warm, waarna de andere twee ook aan de gang worden getrokken. Eigenlijk zijn ze fan van Loeka Thonies, maar gaan bij Raivo Dankers en Raf Meuwissen ook helemaal los. De apparaten gaan alledrie tegelijk helemaal voluit. Zwaaiend en roepend geven ze de strijders een extra duw in de rug. Twee jonge meisjes staan er pal naast en kijken me met grote ogen aan. Ik weet niet of ze bij de jongens horen, maar ze lopen er niet voor weg. Naaste me staat een man met zijn vingers in zijn oren. Ook hij blijft. De mannen worden overal opgemerkt. Vanaf de overkant van de baan worden ze op de foto gezet en gaan daarom speciaal voor deze gelegenheid nog even zwaar tekeer. Ja, het maakt een hoop herrie en nee, ik kan er ook niet een hele manche naast staan, maar het is wel verschrikkelijk vet. Gisteren zag ik een oproep via Facebook. ‘Oude werkende kettingzaag gezocht. Motor moet lopen. Slechte ketting geen bezwaar…’
Bedankt mannen…