De eerlijkste krant

(Door Olav Heijt)

Een zaal vol, voor mij onbekende, mensen met naam. Naar ik hoorde gekend en op handen gedragen door crossers uit Belgie en ook Nederland. Rijders en alles wat er omheen hangt. Twijfelend loop ik tussen twee rijen door naar een tafeltje achterin de zaal. Liever geen middelpunt. Nooit. Al snel wordt ik opgepikt door organisator Frank van Hoydonck. Samen met zijn broer Dirk is hij verantwoordelijk voor de wekelijkse uitgave van Motor Gazet.

Door een accreditatieaanvraag voor de jaarlijkse internationale cross in Wuustwezel raakten we in contact. Gecharmeerd van mijn ingezonden stuk van die bewuste wedstrijd gaf Frank aan wel wat vaker een stukje te willen plaatsen. Sindsdien is er bijna wekelijks een column van mijn hand te vinden op een van de eerste pagina’s...

Verder lezen

Herboren op jacht

Het is was de laatste dagen druk in de werkplaats. Geen stress, maar er moest nog veel gebeuren. Het is allemaal weer een beetje nieuw. Toen Nicky van Wordragen besloot weer het GP toneel te gaan betreden leek het allemaal nog ver weg. Afgelopen woensdag 15 feb. hebben ze haar kanon al opgehaald voor de eerste dames GP in Indonesië. Er mag niets aan het toeval overgelaten worden. 100% is eigenlijk niet eens genoeg. De laatste loodjes wegen nog een beetje. Kleren, helm brillen en laarzen worden in de koffer meegenomen zodat de ruimte in de, door Technisch Isolatiebedrijf Nijmegen gemaakte krat, optimaal benut kon worden. 

Progressie

Om goed voorbereid te zijn heeft ze de laatste weken veel meters gemaakt waaronder een twee weken durende stage in Spanje. Haar vriend Ralph Huber...

Verder lezen

Tussen hemel en Hegelsom

Ergens heb ik wel het gevoel dat ufo’s bestaan. Kunnen bestaan. Waarom ook niet. Alleen het live spotten van zo’n apparaat zou deze gedachte kunnen bevestigen. Dan hoef ik nog niet eens mee.

Een genezingsproces versnellen

Met dit gevoel zit ik vandaag dus weer. Willem Verbruggen schijnt een ufo van het zuiverste soort. Ik sprak hem al regelmatig en hoorde wat hij deed. Niet eens van hemzelf. Hij vertelde me wel eens wat het ‘zo’n beetje’ inhoudt, maar daar kreeg ik toen geen duidelijk beeld bij. Een genezingsproces versnellen, daar kwam het kort gezegd op neer. Medisch gezien onmogelijk, wat de interesse in deze man en zijn praktijk bij mij deed opwekken. Willem wilde eerst helemaal geen gesprek. Geen verhaal...

Verder lezen

Boekhouder zonder werk

We hebben een keer gebeld, maar ik denk niet dat hij dat nog weet. Het was net nadat hij door Kemea-Yamaha werd teruggezet was naar het EK. Het moest en zou beter worden. Lachend vermande hij zichzelf met veel geloof in zichzelf. Damon Graulus. Netjes en beleefd. Als iemand een kans verdiende was hij het wel en dat vind ik nog steeds. Met regelmaat liet hij zien waartoe hij in staat is. Ik heb hem verschillende malen zien rijden en was altijd erg onder de indruk. Ondanks zijn gemiddelde postuur een groot man. Een man die ik gekscherend vergeleek met een boekhouder, omdat zijn verschijning verrassend ‘netjes’ is voor een professioneel motorcrosser. Geen grote bek, maar er staan als hij verwacht wordt. Wolf in schaapskleren...

Verder lezen

Zeelandhal of Fame

Buiten is het ijzig koud, maar eenmaal binnen word ik al snel warm. De motoren in de hal klinken veel mooier dan buiten. Het brullen galmt tot kippenvel. Het gevoel is al duidelijk aanwezig. Slimme coureurs nemen nog even een les. De baan alvast wat verkennen en wat angsten wegwerken. Angst is het eigenlijk niet eens. Het is meer het zuinig zijn op jezelf in combinatie met het lezen van de baan. Hoeveel meter ligt er tussen de schansen. Het is altijd te doen, maar met welke snelheid zet je af.

‘Er omheen en gas’

Danny van de Bosse is een bijter. Niet bang de sprong maar eens te wagen. Als hij zich één keer misrekent weet hij het. Iets harder dus. Een nieuwe baan met toch weer net andere bochten. Hogere bulten deze keer. In de laatste sessie weet hij precies wat en waar. Alles past...

Verder lezen

Het nieuwe licht

Er hangt een rustige, ontspannen sfeer in ‘huize Engelen’. Misschien toch wat ongewild, na het horen van het beroerde nieuws een paar maanden geleden. Max moest door de gevolgen van een zware crash zijn professionele motorcross carrière per direct stopzetten. Een zwarte dag voor het crossverslaafde gezin. De hectiek stabiliseerde langzaam maar zeker en de zinnen werden, enigszins geforceerd, verzet.

‘Max vond het een geweldig idee’

‘Max en knappe Shannon zijn een prachtig stel. Ze horen bij elkaar. Het past langs veel kanten. Shannon steunt haar ‘verslagen mannetje’ waar ze kan en samen maken ze nieuwe plannen voor de toekomst. Iedereen heeft dat wel eens. Dat je wakker wordt met iets in je hoofd. Zo helder, zo echt...

Verder lezen

Stille wateren

Er gaat veel om in het hoofd van de kleine Danny. Alleen zijn naasten weten precies wat. Danny is geen prater. Je moet hem kennen om te weten. Een mannetje nog eigenlijk, maar tegelijk al een hele  kerel. De overstap naar de grote wielen verliep niet altijd even vlekkeloos. Een gevecht tegen het geweld, maar vooral tegen zichzelf. Vader Elbert en moeder Jo leggen hem niks op. Nooit. Het lijkt soms anders maar Danny en zijn pa zijn hetzelfde. Hij wil maar één ding en dat is winnen. Elbert is eerlijk tegen zijn zoon. ‘Ik weet dat hij altijd zijn best doet. Soms zelfs meer’. De druk waar Danny soms last van heeft legt hij zichzelf op. Afhaken kent hij niet. Blijven proberen tot het wel lukt. Steeds weer, zonder vrees. Het was een wisselvallig maar zeer leerzaam seizoen. Een mooie basis...

Verder lezen

Dromen jagen

‘Een bewogen jaar’ is het geweest voor de Oirschotse Sam van de Ven. Eigenlijk is het te zacht uitgedrukt want er is heel wat gebeurd. Ook is er heel wat geleerd. Dat alles in het leven erg betrekkelijk is heeft Sam dit jaar wel ondervonden.

De klapper tijdens een training in Venlo zorgde voor veel verdriet. Vooral omdat ze op dat moment aan de leiding ging in het klassement. Voor Sam heel bijzonder omdat ze eigenlijk nog maar kort aan de crosswedstrijden van de MON meedoet. De eerste berichten waren zorgwekkend en even leek het er op dat Sam nooit meer zou crossen. Sam zou Sam niet zijn als ze er niet alles aan zou doen om toch weer op haar ‘Rakker’ te kunnen kruipen. Ze vecht zich op karakter terug en mag het na een aantal maanden, wonder boven wonder, weer proberen...

Verder lezen

Peter op handen

‘Ik was de eerste die hem belde.’ Peter Mulder deed vorig jaar een oproep voor de supercross in Goes. ‘Anderen stuurden een berichtje, maar ik wilde het persoonlijk doen’, aldus de 18 jarige Damien  van Erkelens. Dat gaf bij autohandelaar Peter Mulder Jr. de doorslag. Peter is een liefhebber van de eerste orde. Rijdt zelf hobbymatig, maar heeft er plezier aan voor 10. Peter is ook erg hulpvaardig en doet graag iemand een plezier. Hij stelde twee motoren ter beschikking voor rijders die graag de supercross mee wilden doen. Twee fonkelnieuwe Husky’s. Dat was het eerste contact.

‘Ik voelde me net een pro’

Damien deed het boven verwachting met een 4e plaats op de zaterdag. Hierna vroeg Peter hem of hij ook de indoorcross in Pesse mee wilde rijden...

Verder lezen

Schijndel met een dikke duim

(Door Olav Heijt)

Ooit, in een ver verleden reed ik ook een indoorcross in een manege. Dat ik een behoorlijk stukje crossevolutie heb meegemaakt werd me in Schijndel duidelijk. Waar wij een dikke 30 jaar geleden probeerden los te komen van een houten plankenschans, vliegen de helden van nu meters hoog en tripplen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

‘tweederangs’

De indoorcross in Schijndel kwam op mij altijd een beetje over als het ondergeschoven kind. Ik was er nooit eerder, en weet ook wel waarom. Ik was al geen fan van het Nederlandse indoorgebeuren en daarbij kwam het Schijndelse spektakel me wat ‘tweederangs’ over. Geen idee waarom. Die misvatting is inmiddels bijgesteld. Alleen de organisatie is al een dikke pluim waard...

Verder lezen